РАХАТ ӘБДІРАХМАНОВ

АҚЫН

Бастан сан өткерсем де сәттерді алаң,
Жердегі сыбағам ғой бақ пен налам.
Ақынды қалай жақсы көретінін-
Адамға көрсетпейді әттең ғалам!

Жолдас қып күн кешсем де кішілікті,
Шындықты кім шеткері ысырыпты?!
Тек аспан түсінетін жүрегімді-
Пенденің түсінбеуі түсінікті!

Жетелеп әкетсе де шалғайға түн,
Түнектен сезінемін таңдай рақым!
Құдайдың құлы болып туғаннан соң,
Құлқынның құлы бола алмайды ақын!

Көңілім біресе күн, біресе мұң,
Күн сайын сан сезіммен күресемін!
Жүректің мың тылсымын біле тұрып,
Тірліктің шеше алмадым бір есебін!

Шайырға шаттық көктем,гүлдеген бел,
Әлемнің мейірімін үрлеген жел!
Ақынның кім екенін білмейді, рас
Өлеңнің не екенін белмегендер!

Бастан сан өткерсем де сәттерді алаң,
Жердегі сыбағам ғой бақ пен налам.
Ақынды қалай жақсы көретінін-
Адамға көрсетпейді әттең ғалам!

( с) РАХАТ ӘБДІРАХМАНОВ.